Ana Sayfa Arama Galeri Video Yazarlar
Üyelik
Üye Girişi
Yayın/Gazete
Yayınlar
Kategoriler
Servisler
Nöbetçi Eczaneler Sayfası Nöbetçi Eczaneler Hava Durumu Namaz Vakitleri Gazeteler Puan Durumu
WhatsApp
Sosyal Medya
Uygulamamızı İndir
Gülten İmren
Gülten İmren

NEDEN

Başımız sağ olsun. 9 Kasım Pazartesi günü İzmir Aliağa’da meydana gelen demir çelik fabrikasındaki patlamada hayatını kaybeden 16 işçi kardeşimize Allah rahmet eylesin, acılı ailelerinin başı sağ olsun. Ancak sormak istiyorum: Neden?

Nedeni fabrikanın duvarına yazılmış ama hiç kimse bunun farkında değil. HABAŞ firması işçiler için kocaman bir duvara şöyle yazmış: “Sevdiklerin için kendine dikkat et ve işi şansa bırakma.” Yani “tüm önlemini al, gerisi bizi ilgilendirmez” onu demeye getirmişler. Peki, firmanın iş sağlığı ve iş güvenliği yok mu? Kontroller zamanında ve yeterince yapılıyor mu bilmiyoruz. “Biz duvara yazdık, okuyun, işinize gidin” öyle mi? Bu ölümler neden? 16 canımızı yitirdik, 3’ü ağır 12 yaralı var. Fabrikada 10 yılda 14 kaza yaşanmış, 30 can kaybı olmuş. Bunun önlemi hâlâ alınamıyorsa konuşulacak bir şey yok demek.

Türkiye’de işçilik ucuz denir ya, insan hayatı da ucuz aynı işçilik gibi. Bakın ülkemizde son on yılın iş kazalarında yaşamını yitirenlerin bilançosu: 2016 yılı 1.405 ölüm, 2017 yılı 1.663 ölüm, 2018 yılı 1.541 ölüm, 2019 yılı 1.147 ölüm, 2020 yılı 1.231 ölüm, 2021 yılı 1.382 ölüm, 2022 yılı 1.517 ölüm, 2023 yılı 1.966 ölüm, 2024 yılı 1.897 ölüm ve 2025 yılı 1.931 ölüm. Bu rakamlar ne anlatıyor? İş güvenliği mükemmel, kontroller çok sıkı, işçi sağlığı on numara; öyle mi? Yoksa “biri ölür öbürü gelir çalışır, sıkıntı yok mu” deniliyor herhalde.

Şöyle bir hatırlayalım: Soma’da 301 madencimizi bir anda yitirdik. Mahkeme kararları olduğundan o ocak çalışmıyor ancak çok yakınlarındaki birçok ocakta üretim yapılmaya devam ediliyor. Peki, o üretim yapılan kömür ocaklarında patlamalara karşı kaçında yaşam odaları yapıldı, kaç ocakta yaşam odası var bilmiyoruz ama ölenlerin yıl yıl sayılarını verebiliyoruz. Bu içimizi karartan olayı daha fazla uzatmak istemiyorum.

Sizlere fon vurgunu ile ilgili konulardan bahsetmeyeceğimi söylemiştim ancak öyle bir yere geldik ki konu istemesem de oraya kayıyor. Zira Adalet Bakanı Sayın Akın Gürlek fon konusunu anlatırken “organize soygun” dedi, “çete yapılanması” dedi, “suç örgütü” dedi. Peki, bu bir örgüt işi ise örgütün başı kim ve neden açıklanmıyor? Ülke ekonomisini allak bullak eden bu olayın meyveleri çıkmaya başladı bile. Ülkemizde 72 yıldan bu yana faaliyet gösteren klima firması ALARKO, Gebze’deki fabrikasını kapatma kararı aldı. 183 çalışanı işten çıkarılacak, yani işsizler ordusuna katılacak. 183 çalışanın tek tesellisi ALARKO işçilere 293 milyon kıdem ve ihbar tazminatlarını ödeyecek.

Fon skandalı sadece piyasaları vurmadı, din adamlarımızın da konuyla ilgili birçok şikayetlerini duyuyoruz. Bunlardan biri olan Mustafa İslam Hoca, Adana Yüreğir imamı, fonla ilgili verdiği vaaza erişim engeli getirilmiş. Bu yürekli ve dürüstlükten yana olan Mustafa İslam Hoca, “Kravatlı hırsızlar bizimle omuz omuza secdedeler. Vallahi Mekke’deler, vallahi Medine’deler, vallahi camideler, vallahi saflardalar. Bunlar kravatlı hırsızlar” demişti ve erişim engeli getirildi. Din adamlarından daha birçok hocadan bu tür sözler duyuyoruz.

Fon vurgunu ile asıl açıklama eski MASAK Başkan Yardımcısı Dr. Ramazan Başak’tan geldi. Başak, “Maliye Bakanı Mehmet Şimşek için ‘borsada manipülasyonlar var’ dedim, uyardım deyip sıyrılamaz. Sayın Bakan neden suç duyurusunda bulunmadınız, size kim engel oldu? Siz ekonominin başındasınız, yaptığınız yanlış. Bu nedenle konunun sonuna kadar gideceğim” demesinden endişelerim var diyor. Sizce de doğru değil mi?

Bakın çok ilginç bir konuya değinmek istiyorum. Bu fon olayları patlak vermeden önce gerçekleşen Avrupa Parlamentosu tarafından 17 Haziran 2026 tarihinde kabul edilen Türkiye raporu… Bu raporda Türkiye hakkında bazı ağır kararlar kabul edildi. 381 kabul, 107 ret, 171 çekimser oyla onaylanan bağlayıcı olmayan raporda bakın neler yer alıyor: Yargı ve demokrasi eleştirileri; Türkiye’deki demokratik gerileme, laikliğin aşınması, yargının durumu ve Anayasa Mahkemesinin kararlarının uygulanmaması sert bir dille eleştiriliyor. Basın özgürlüğü; Türkiye’nin basın özgürlüğü sıralamasında 180 ülke arasında 159. sırada bulunması dikkat çekerken adalet konularında hayli eleştiriler yer alıyor. Adalet demişken cezaevlerinde bulunan birçok gazeteci, yatak olmadığı için yerde yattıklarını söylerken “Yerde bile yer bulamıyoruz, ayaklarımızı ranzaların altına sokmaz isek yattığımız yere sığmıyoruz” diyor.

Kalın sağlıcakla.

YORUMLAR

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

5 + 8 = ?

YAZARLAR
TÜMÜ

SON HABERLER