BEN OLSAM

“Ben olsam” diye başladığım yazımıza çoğu okuyucum sanırım merak etmiştir: Ne yapar acaba? Hemen söylüyorum, ben olsam utanırım. Neden utanırım, hepsini sıralamak istiyorum.

 

Bu haftaki yazımın ağırlığı çok başarılı olduğunu iddia eden Sayın Yusuf Tekin. Malum okullar açıldı, öğrencilerimiz tatillerini yaptı, dinlendi, zinde bir şekilde dertsiz tasasız okullarına geri döndü. Şefkatli kollarıyla tüm öğrencileri saran Milli Eğitim Bakanımız, yeni eğitim yılında yurdun dört bir köşesinde eğitim gören öğrencilerimize “Öğle yemeği vereceğiz” demesini ne kadar çok isterdim. Ama bu eğitim yılında da okulların su sorunu bile halledilmedi. Kısacası öğrenciler boş beslenme çantalarıyla gidecekler, temiz su içemeyecekler.

 

Bunlar kötü şeyler değil, sakın üzülmeyin. Sizin yerinize üzülen yüzlerce veli ve öğrenci arkadaşlarınız var. En azından okula gidebiliyorsunuz ya. Gaziantep’in yoksul mahallelerinde olsaydınız, Allah korusun, okul kapılarından geri çevrilmek gibi durumla karşılaşsaydınız daha çok üzülürdünüz. Neden? Okulda öğretmen yokmuş. Okul kapılarında bekleyen güvenlik görevlileri ellerindeki listelere bakıp yüzlerce vatandaşı geri çeviriyor. Latife Özmimar Okulu, Mehmet Ünsal, Kaba Sakız, Sadettin Batmazoğlu, Şirinevler, Bahattin Teymur okullarının ortak sorunu: Öğretmensizlik.

 

Ben olsam utanırdım. Milli Eğitim’in bütçesinden milyarları başka kanallara aktar, sonra da “Tasarruf tedbirleri var” deyip öğretmen atamalarını yapma. Tekrar söylüyorum, ben olsam utanırım.

 

Dedim ya, ben olsam… Eğitimde bunca sorun varken Bakan Tekin “Meslek liselerinin ortaokul bölümlerini açıyoruz” diyor. İyi olur, eğitimde aradığını bulamayan binlerce öğrenci meslek öğrenmiş olur. Ancak küçücük beyinlerin atölyelerde can vermelerini, işyerlerinde hayatını kaybetme risklerini kaldırın, yoksa bu projeniz de hayata geçmeden bitebilir. Ortaokul meslek okulları açacağınıza lisedeki meslek okullarını geliştirin, mevcut okulları koruyun.

 

Çok basit bir örnek: Balıkesir Adnan Menderes Anadolu Lisesi’nin önce kız yatılı yurdunu kapattınız, ardından okulu kapattınız. Bir çok ilçeden büyük olan bu mahallede bir tek Rahmi Kula Lisesi kaldı. Açık söylüyorum, ben olsam utanırım. Zira Adnan Menderes Lisesi’nin kız yatılı bölümünde dar gelirli ailelerin yakın ilçelerden veya merkez köylerden gelen kız çocukları okuyordu. Neden kapattınız, anlamak çok zor.

 

Şimdi diyeceksiniz ki “Bütçemiz yok.” FETÖ okullarını devralmak için bir vakıf kurmuşsunuz ya, hani şu meşhur Maarif Vakfı. Milli Eğitim’in bütçesinden her yıl milyarları aktarıyorsunuz ya, işte öyle bir vakıf daha kurun. Adı da Çocuklara Çorba Vakfı olsun.

 

15 Temmuz 2016 tarihinde FETÖ darbesi girişimi sonrası yurt dışındaki FETÖ okullarını geri alabilmek adına kurulan Maarif Vakfı’na her yıl artarak Bakanlık bütçesinden aktarılan milyarlarca para bu yıl da aktarıldı: 7 milyar 513 milyon 889 bin TL vakfa aktarılarak Resmi Gazete’de yayımlandı. Fazla uzatmadan son beş yılın aktarılan miktarlarını veriyorum:

 

* Yıl 2022: 1 milyar 871 milyon TL

* 2023: 2 milyar 955 milyon

* 2024: 5 milyar 702 milyon

* 2025: 6 milyar 774 milyon

* Ve bu yıl: 7 milyar 513 milyon 889 bin TL aktarıldı

 

Aslında bana göre yapılmasında öncelik sağlanması gereken daha önemli işler var ama nedense olmuyor. Kahramanmaraş Ayfer Çalık Ortaokulu… Geçtiğimiz yıl büyük bir felaket yaşanmıştı, tekrar etmek istemezdim ancak ortada bir gerçek var. Bu okulumuza bir öğrenci tarafından Matematik Öğretmeni Ayla Kara ve 9 öğrenci katledilmişti. Öğrencilerini korumak için kendisini siper eden Ayla Öğretmenimize ve 9 çocuğumuza bir kez daha Allah’tan rahmet diliyorum.

 

Ancak konu bambaşka. Bu okulumuza yaşanan vahim olay sonrası hiçbir veli çocuğunu bu okula göndermek istemediği gibi öğrenciler de burada eğitim görmek istemiyor. Okulun önünden geçerken bile psikolojileri bozuluyor. 15 derslikli bu okul bundan sonra ilçe Milli Eğitim binası olacakmış. Okulun başka bir arazide yeniden yapılması düşünülüyormuş. Olay gerçekleşeli hayli zaman geçti, bunun böyle olacağını neden düşünüp yeni okulu bir an önce yapmadınız?

 

Ben olsam utanırım. Gerçekten utanırım, ama “Yüzüne tükürsen utanmayacak” kişilerin de var olduğunu bilmek gerekiyor.

 

Kısaca bahsedeceğim konu günlerdir beni hayli gerdi, umarım siz güler geçersiniz. Birkaç gün önce televizyon izlerken şöyle bir haber geçti: Uganda Cumhurbaşkanı’nın oğlu, Uganda Genelkurmay Başkanı Muhoozi Kainerugaba, ülkesindeki Türklerin derhal Uganda’yı terk etmesini istiyor ve başkentin en büyük meydanında bir miting düzenliyor ve ağzına geleni söylemeye başlıyor. Bir milyar dolar avanta istiyor, “Vermezsek o zaman Türkiye’nin en güzel kadınını bana verin, kendime eş yapacağım” gibi saçmalıklar yapıyor.

 

Yaptığım araştırmada bu ülkede 800 civarında Türk yaşıyor. Google’a baktım, “Türkiye hangi Afrika ülkelerine yardım yapıyor?” diye sorduğumda Somali, Sudan, Nijer, Etiyopya, Kenya, Nijerya, Burkina Faso, Libya, Senegal ve Çad gibi 20 Afrika ülkesine yardım eden… Bu ülkeye yapılan, bir vatandaş olarak çok moralimi bozdu.

 

Eğitim, sağlık ve güvenlik alanlarında yardım edilen 20 Afrika ülkesinin çoğuna içme suyu kuyularını Türkiye açarak sağlıklı su içmelerini sağlamış. Hani derler ya, “Besle kargayı oysun gözünü.”

 

Kalın sağlıcakla.